در بحبوحه یک جنگ داخلی، یک زوج نوازنده ویولن سابق که ازدواجی پرفراز و نشیب دارند، اداره مزرعه‌ای را در یک جزیره روستایی بر عهده می‌گیرند. با وجود تمام تلاش‌هایشان برای فرار از وطن، جنگ بر تمام جنبه‌های زندگی آن‌ها سایه می‌افکند.

همان فیلم با همان شخصیت‌ها، بازیگران و عوامل فیلم «من کنجکاوم (زرد)»، اما با صحنه‌های متفاوت و دیدگاه سیاسی متفاوت. تمرکز سیاسی در نسخه آبی بر روابط شخصی، مذهب، زندان‌ها و مسائل جنسی است. نسخه آبی بسیاری از مصاحبه‌های مربوط به آگاهی طبقاتی و عدم خشونت نسخه اول را حذف کرده است. زرد و آبی رنگ‌های پرچم سوئد هستند.

سال ۱۹۶۱ است و اینگمار برگمان در حال ساخت یک فیلم است. ویلگوت شومان (کارگردان فیلم «من کنجکاوم؛ زرد»، ۱۹۶۷) که به عنوان کارآموز برگمان در صحنه حضور دارد، به تلویزیون سوئد پیشنهاد می‌کند که از این فرصت برای ضبط برنامه با این کارگردان تحسین‌شده استفاده کنند. در ماه اوت، شومان و گروه تلویزیونی شروع به ثبت تصاویری می‌کنند که بعداً به یک مستند جامع پنج‌قسمتی درباره ساخت فیلم «نور زمستانی» تبدیل می‌شود؛ مستندی که مراحل توسعه فیلم‌نامه، ساخت دکور و نورپردازی، تمرین‌ها و تدوین و همچنین گفتگوهای صمیمی با برگمان و اعضای بازیگران و عوامل او را به تصویر می‌کشد. تصاویر مربوط به اکران اولیه فیلم در سوئد، واکنش‌های فوری تماشاگران و نقدهای منتقدان در روز بعد را نشان می‌دهد.